Συνοδοιπορία στη Μεγάλη Εβδομάδα

Γράφει ὁ Γέρ. Πετρώνιος Τανάσε: «Ἡ Μεγάλη Παρασκευή εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν σκανδάλων καί τῶν ἀποτυχιῶν: Ὁ περιούσιος λαός χάνει τή δόξα καί τή δικαιοσύνη τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ, λόγῳ τῆς ἀπιστίας καί τῶν ἀτίμων ἔργων του πρός τό Θεό· ὁ Ἰούδας ἀπό μαθητής καί ὑποψήφιος τῆς Βασιλείας Του, κληρονομεῖ τήν κόλασι, λόγῳ τῆς φιλαργυρίας του· ὁ μαθητής Του Πέτρος ἀρνεῖται τό Διδάσκαλο ἀπό μία ἀδιάκριτη ἐμπιστοσύνη στόν ἑαυτό του, καί μόνο μέ τά καυτά δάκρυά του μπόρεσε νά ξεπλύνη τό σφάλμα του· ἡ ἀκόλαστη γυναῖκα γίνεται μυροφόρος κι ὅλος ὁ κόσμος στούς αἰῶνες θά διηγῆται τήν ταπείνωσι καί τή μετάνοιά της, ἐνῶ ὁ ληστής μέ τόσα κακά καί φόνους, εἰσέρχεται πρῶτος στόν παράδεισο μέ πίστι καί ταπείνωσι!

Ὅλες αὐτές οἱ ἀπροσδόκητες μεταλλαγές μᾶς γεμίζουν ἀπό τρόμο κι ἐλπίδα συγχρόνως.

Continue reading “Συνοδοιπορία στη Μεγάλη Εβδομάδα”

Προς το Πάθος

«Ἕνας σκουπιδιάρης, στίς Ἰνδίες, πού ἦταν πιστός χριστιανός, κήρυττε συχνά στό δρόμο καί γύρω του μαζευόταν πολύς κόσμος. Μιά μέρα ἕνας “ἀξιοπρεπής” κύριος εἶπε ὅτι δέν μποροῦσε νά καταλάβη τί ἄκουγαν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι ἀπό ἕνα σκουπιδιάρη. Καί ἐκεῖνος τότε ἀποκρίθηκε:

“Ὅταν ὁ Ἰησοῦς εἰσῆλθε στά Ἱεροσόλυμα καθισμένος στό ταπεινό ὑποζύγιο, ὅλοι ἅπλωναν τά φορέματά τους κάτω ἀπ᾽ τά πόδια τοῦ ζώου αὐτοῦ. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς ὅμως τό ξεκαβαλλίκεψε, κανείς πιά δέν τό πρόσεξε”.

Μέ ἄλλα λόγια: Μή δίνετε προσοχή σέ μένα. Ἐγώ εἶμαι μηδέν. Τό Χριστό τόν Ὁποῖο σᾶς κηρύττω νά προσέχετε».

«Ὁ ἐργάτης τῆς Ἐκκλησίας, παίρνει ἀξία καί ἑλκύει τιμές, ὅσο ἐξακολουθεῖ νά εἶναι ὑποζύγιο τοῦ Κυρίου. Ἀλλιῶς…».

Continue reading “Προς το Πάθος”

Περί Αγίου Πνεύματος

Ἐπισημαίνει ὁ Κων. Ρήγας: «Ἡ βλασφημία κατά τοῦ Θεοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ συγχωρεῖται, ἡ βλασφημία κατά τῆς ἐπιρροῆς τοῦ Ἰεχωβᾶ δέν συγχωρεῖται; Δηλαδή εἶναι ἀνώτερη ἡ ἐνεργός δύναμις τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἀπό τόν ἴδιο τόν Ἰεχωβᾶ;».

Ὁ π. Σωφρόνιος Μιχαηλίδης, σχολιάζοντας τό «Ὅταν δέ ἔλθῃ Ἐκεῖνος, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν· οὐ γάρ λαλήσει ἀφ᾽ Ἑαυτοῦ, ἀλλ᾽ ὅσα ἄν ἀκούσῃ λαλήσει, καί τά ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Ἐκεῖνος Ἐμέ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ Ἐμοῦ λήψεται καί ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ Ἐμά ἐστι· διά τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ Ἐμοῦ λήψεται καί ἀναγγελεῖ ὑμῖν»(Ἰω 16, 13-15), ἐπισημαίνει: «Ἡ μαρτυρία αὐτή τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ καταπέλτη ἐναντίον τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ. Διότι παρουσιάζεται ὁ Χριστός ὡς ἀπόλυτος ἰδιοκτήτης παντός,

Continue reading “Περί Αγίου Πνεύματος”

Περί Αγίας Τριάδος

Ὁ Ἰωσήφ, κάνοντας ὑπακοή στόν Πατέρα, κάλεσε τόν υἱό τῆς Παρθένου, Ἰησοῦ. Ἀκόμη, σύμφωνα μέ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, πού φώτισε τόν ἀπ. Παῦλο, “οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ”(Α´ Κορ 12, 3). Ἄρα, λέγοντας τήν “εὐχή” “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με”, ἀναγνωρίζουμε τόν Πατέρα καί κάνουμε ὑπακοή σέ Αὐτόν καί ἐπιπλέον αἰσθανόμαστε τίς ἐνέργειες καί τήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ Πατέρες, φωτισθέντες ἀπ᾽ τό Ἅγιο Πνεῦμα, μᾶς εἶπαν ὅτι “Ὁ Πατήρ δι᾽ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ποιεῖ τά πάντα”. Ὅλη ἡ Ἁγία Τριάδα δημιούργησε τόν κόσμο καί ἔπλασε τόν ἄνθρωπο καί πάλι ὅλη ἡ Ἁγία Τριάδα ἀναδημιούργησε καί ἀνέπλασε τόν ἄνθρωπο καί τόν κόσμο. “Ὁ Πατήρ ηὐδόκησεν, ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο” καί “ἐγένετο σάρξ” “ἐκ Πνεύματος Ἁγίου”.

Continue reading “Περί Αγίας Τριάδος”