Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΘΑΝΑΤΩΣΙ ΤΟΥ

«Ὅσο κι ἄν φαίνεται παράξενο εἶναι, ὅμως, ἀλήθεια τό ὅτι ἐρχόμασθε σ᾽ αὐτό τόν κόσμο ὄχι γιά νά ζοῦμε σ᾽ αὐτόν, ἀλλά γιά νά σωθοῦμε ἀπ᾽ αὐτόν. Ὅπως οἱ ἄνθρωποι δέν πηγαίνουν στόν πόλεμο γιά νά ἡδονίζωνται μέ τόν πόλεμο, ἀλλά γιά νά σωθοῦν ἀπ᾽ τόν πόλεμο!…

Οἱ πραγματικοί χριστιανοί ποτέ δέν θεωροῦν αὐτή τή ζωή διαφορετικά παρά σάν στρατιωτική θητεία. Κάθε στρατιώτης ἔχει νά ὑπηρετήση τή θητεία του, καί νά πάη στό σπίτι του. Κι ὅπως οἱ στρατιῶτες μετροῦν τίς μέρες τῆς θητείας τους καί μέ χαρά σκέπτονται τήν ἐπιστροφή στό σπίτι τους, ἔτσι καί οἱ χριστιανοί ἀσταμάτητα σκέπτονται περί τοῦ τέλους αὐτῆς τῆς ζωῆς καί περί τῆς ἐπιστροφῆς στό σπίτι τους».

Ὁ Χρυσόστομος,

Continue reading “Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΘΑΝΑΤΩΣΙ ΤΟΥ”

Περί Κολάσεως

Διαβάζουμε: «Ἡ Βίβλος μιλᾶ διαρκῶς γιά τό θέμα τῆς κολάσεως, καί μάλιστα μέ πολύ βαρειές λέξεις. Μοιάζει μέ φορτηγό πού ἔσπασαν τά φρένα του στόν κατήφορο καί κορνάρει διαρκῶς γιά νά προειδοποιήση γιά τόν κίνδυνο. Δυστυχῶς ὅμως, λίγοι ἄνθρωποι παίρνουν στά σοβαρά τίς προειδοποιήσεις τῆς Βίβλου γιά τήν κόλασι καί τήν ὑπόσχεσί της γιά τόν παράδεισο. Ἀλλά, ὅπως λέει ὁ συγγραφέας τῆς πρός Ἑβραίους ἐπιστ ολῆς: “Διά τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μή ποτε παραρρυῶμεν (: γιά νά μή χάσουμε τή σωτηρία). Εἰ γάρ ὁ δι᾽ ἀγγέλων λαληθείς λόγος ἐγένετο βέβαιος καί πᾶσα παράβασις καί παρακοή ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν (: τιμωρήθηκε δικαίως), πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;”(Ἑβρ 2, 1-3)».

Οἱ ψευδομάρτυρες του Ἰεχωβᾶ λένε ὅτι ἡ ψυχή ἐκμηδενίζεται μετά θάνατον,

Continue reading “Περί Κολάσεως”

Περί Αγίου Πνεύματος

Ἐπισημαίνει ὁ Κων. Ρήγας: «Ἡ βλασφημία κατά τοῦ Θεοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ συγχωρεῖται, ἡ βλασφημία κατά τῆς ἐπιρροῆς τοῦ Ἰεχωβᾶ δέν συγχωρεῖται; Δηλαδή εἶναι ἀνώτερη ἡ ἐνεργός δύναμις τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἀπό τόν ἴδιο τόν Ἰεχωβᾶ;».

Ὁ π. Σωφρόνιος Μιχαηλίδης, σχολιάζοντας τό «Ὅταν δέ ἔλθῃ Ἐκεῖνος, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν· οὐ γάρ λαλήσει ἀφ᾽ Ἑαυτοῦ, ἀλλ᾽ ὅσα ἄν ἀκούσῃ λαλήσει, καί τά ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Ἐκεῖνος Ἐμέ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ Ἐμοῦ λήψεται καί ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ Ἐμά ἐστι· διά τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ Ἐμοῦ λήψεται καί ἀναγγελεῖ ὑμῖν»(Ἰω 16, 13-15), ἐπισημαίνει: «Ἡ μαρτυρία αὐτή τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ καταπέλτη ἐναντίον τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ. Διότι παρουσιάζεται ὁ Χριστός ὡς ἀπόλυτος ἰδιοκτήτης παντός,

Continue reading “Περί Αγίου Πνεύματος”

Περί Αγίας Τριάδος

Ὁ Ἰωσήφ, κάνοντας ὑπακοή στόν Πατέρα, κάλεσε τόν υἱό τῆς Παρθένου, Ἰησοῦ. Ἀκόμη, σύμφωνα μέ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, πού φώτισε τόν ἀπ. Παῦλο, “οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ”(Α´ Κορ 12, 3). Ἄρα, λέγοντας τήν “εὐχή” “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με”, ἀναγνωρίζουμε τόν Πατέρα καί κάνουμε ὑπακοή σέ Αὐτόν καί ἐπιπλέον αἰσθανόμαστε τίς ἐνέργειες καί τήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ Πατέρες, φωτισθέντες ἀπ᾽ τό Ἅγιο Πνεῦμα, μᾶς εἶπαν ὅτι “Ὁ Πατήρ δι᾽ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ποιεῖ τά πάντα”. Ὅλη ἡ Ἁγία Τριάδα δημιούργησε τόν κόσμο καί ἔπλασε τόν ἄνθρωπο καί πάλι ὅλη ἡ Ἁγία Τριάδα ἀναδημιούργησε καί ἀνέπλασε τόν ἄνθρωπο καί τόν κόσμο. “Ὁ Πατήρ ηὐδόκησεν, ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο” καί “ἐγένετο σάρξ” “ἐκ Πνεύματος Ἁγίου”.

Continue reading “Περί Αγίας Τριάδος”