Πίστη και Λογική

ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ

Ο ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΜΕΛΙΝΟΥ

Θεωρία της Εξελίξεως

Μ.Μ: Ας επανέλθουμε, τώρα, στο θέμα της σχέσεως ανθρώπου-ζώων, από το οποίο σας είχα διακόψει.

π. Ι: Ναι. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι τα ζώα είναι υποχείρια του ανθρώπου για τις διάφορες ανάγκες του: ιατρικές (πειράματα για ασθένειες, για φάρμακα), διατροφικές, ενδυματολογικές κ.λ.π. Για όλες αυτές τις χρήσεις, ο άνθρωπος έχει πλήρη ευλογία από τον Κύριο.

Μ.Μ: Με την απάντησή σας τίθεται εμμέσως και το θέμα της ιστορίας της εξελίξεως…

π.Ι: Εσύ εφαρμόζεις δηλαδή το: «τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε έξι»!

Μ.Μ: Ε, τι να κάνουμε, η συζήτηση φέρνει τα θέματα! Λένε, λοιπόν, πολλοί: Κοιτάξτε. Υπάρχει μεγάλη ομοιότητα στα άκρα των πιθήκων π.χ. και του ανθρώπου. Αυτό αποδεικνύει εξέλιξη. Πως εμείς μπορούμε να δικαιολογήσουμε αυτή την ομοιότητα ή να την αντικρούσουμε;

π. Ι: Μα δεν αντικρούουμε την ομοιότητα, αλλά τον ισχυρισμό ότι η ομοιότητα είναι απόδειξη μεταβάσεως από το ένα είδος στο άλλο. Και πως γίνεται αυτή η αντίκρουση; Με ένα απλούστατο παράδειγμα: Υπάρχουν ορισμένα βιβλία ,τα οποία βγαίνουν και σε δεύτερη έκδοση βελτιωμένη και επηυξημένη. Είναι παράλογο να πει κάποιος ότι το δεύτερο βιβλίο είναι… αυτοεξέλιξη του πρώτου. Υπάρχει ένας νους έξω από το βιβλίο, ο οποίος το επαυξάνει, το διαφοροποιεί κ.λ.π. Δεν βγήκε το ένα βιβλίο… σωματικώς από το άλλο. Το διεμόρφωσε ο συγγραφέας, ο οποίος είναι εκτός του βιβλίου. Έφτιαξε κάτι άλλο, δηλαδή, παρόμοιο με το πρώτο. Στην περίπτωση τη δική μας, στην περίπτωση του ανθρώπου και των ζώων, ο Λογικός Νους, ο εκτός και των δύο, είναι ο Θεός, ο οποίος δεν θέλησε να βγάλει τον άνθρωπο από τους πιθήκους, έστω κι αν τον έπλασε όμοιο με αυτούς. Έτσι θέλησε!

Μια και θίξαμε όμως προηγουμένως το θέμα της κρεωφαγίας, ας το συνδέσουμε και με την θεωρία της Εξελίξεως. Εδώ μάλιστα εμφανίζεται ένα καταλυτικό επιχείρημα εναντίον κάποιων ανίδεων Χριστιανών, οι οποίοι είναι φίλα προσκείμενοι προς τη θεωρία αυτή, επειδή- όπως λένε- δεν συγκρούεται δήθεν με τη Βίβλο! Σύμφωνα με τη Γένεση, λοιπόν, όλα ανεξαιρέτως τα ζώα ήσαν (όπως και ο άνθρωπος) χορτοφάγα πριν από την πτώση των Πρωτοπλάστων. Έτσι λέει ο Ίδιος ο Θεός ( Γεν. 1, 29-30 ) . Δεν υπάρχει συνεπώς προ της πτώσεως ο περίφημος, κατά τους δαρβινιστές ,αγώνας περί υπάρξεως, ο οποίος πυροδοτεί δήθεν την αλλαγή από είδος σε είδος, την εξέλιξη με άλλα λόγια. Σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, τόσο τα ζώα- κυνηγοί, όσο και τα ζώα-θύματα πιεζόμενα τα μεν από την πείνα τα δε από την προσπάθεια να ξεφύγουν και να σωθούν, “αναγκάζονταν” να προσαρμοσθούν σωματικώς και να εξελιχθούν. Σύμφωνα, όμως με τη Γένεση, όλο το σενάριο αυτό περί του τρόπου εμφανίσεως των ζώων καταπίπτει, εφόσον όλα τα ζώα δημιουργήθηκαν χορτοφάγα. Ταλαίπωροι όσοι Χριστιανοί υποστηρίζετε ακόμη ότι η Βίβλος δεν απορρίπτει τη θεωρία της Εξελίξεως!

* * *

Αστρολογία

Μανώλης Μελινός: Ένα άλλο θέμα που θα ήθελα να συζητήσουμε είναι ο δεσμός πολλών ανθρώπων με τα άστρα. Στις συντροφιές συχνά-πυκνά ακούς: « Τι ζώδιο είσαι; » . Και δεν τους φτάνουν τα γνωστά ζώδια, αλλά προχωρούν και στο κινέζικο ωροσκόπιο. Άκουσα να λέει ένας: εγώ είμαι ποντικός. Ένας άλλος: εγώ είμαι γάτος ή φίδι…

π. Ιωάννης: Κι εγώ κροκόδειλος! Ε, μα πια …

Μ.Μ: Πόσο παληά είναι αυτή η υπόθεση;

π.Ι: Σχεδόν όσο παληός είναι και ο άνθρωπος.

Μ.Μ: Δεν πιστεύω ο Αδάμ και η Εύα να είχαν αστρολόγο ; ! Αστειεύομαι. Γιατί, όμως ,στην εποχή μας υπάρχει αυτή η έξαρση πάτερ Ιωάννη, να ακούμε ότι μερικοί έχουν τον προσωπικό τους αστρολόγο; Δηλαδή έχουμε τον προσωπικό μας πνευματικό πατέρα, έχουμε τον προσωπικό μας ασφαλιστή…

π.Ι: …το μπακάλη, το μανάβη…

Μ.Μ: Ναι, τον προσωπικό μας δικηγόρο, έχουμε και τον προσωπικό μας αστρολόγο!

π. Ι: Βασιλευομένη βλακεία! Αυτό το «κροκόδειλος» το οποίο είπα προηγουμένως, αστειευόμουν, και το λέω συνήθως όταν με ρωτάει κάποιος για τα ζώδια. Τώρα αν υπάρχει κροκόδειλος στο κινέζικο ωροσκόπιο, πρέπει να αλλάξω και να πω, ξέρω γω τι, μυρμηγκοφάγος, αν δεν υπάρχει κι αυτός κάπου…

Μ.Μ: Γιατί η αστρολογία είναι σήμερα σε αυτήν την έξαρση, καθ ʼην στιγμήν η επιστήμη είναι στο απόγειό της;

π.Ι : Αυτό είναι η περιεργότατη ειρωνεία του θέματος. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν λύνονται όλα τα προβλήματα με την ψυχρή επιστήμη , ούτε με τα μαθηματικά, ούτε με τη φυσική, ούτε με τη χημεία, ούτε με τη μηχανική, ούτε με τίποτε από όλα αυτά. Δεν λύνονται έτσι οι υποθέσεις της ζωής! Η ψυχή του ανθρώπου είναι πλασμένη – όπως έλεγε ο Τερτυλλιανός- « εκ φύσεως χριστιανή » . Και πρέπει ως χριστιανή ψυχή , να τρέφεται με τον πραγματικό λόγο του Θεού. Όταν δεν τρέφουμε την ψυχή μας με τον πραγματικό λόγο του θεού , θα την τρέφουμε με τα ξυλοκέρατα της αμαρτίας, της αθεΐας, της αρνήσεως. Όπως έκανε ο άσωτος της παραβολής. Επειδή ο σύγχρονος άνθρωπος γκρέμισε από το βάθρο της ψυχής του τον αληθινό Θεό, την πίστη στον αληθινό Θεό, το Δημιουργό του και Λυτρωτή του κόσμου, και δεν μπορεί να βάλει το μηδέν στη θέση Του – όποιος λέει ότι βάζει το μηδέν ψεύδεται. Δεν υπάρχει άνθρωπος πραγματικά μηδενιστής και πραγματικά άθεος – , βάζει μια άλλη θεότητα, είτε πολιτική λέγεται αυτή, είτε θέατρο λέγεται, είτε κινηματογράφος, είτε αθλητισμός… Οτιδήποτε άλλο βάζει στη θέση του Θεού και πάνω από τον Θεό. Αυτοί οι άνθρωποι, εφόσον έδιωξαν από τη ζωή τους τον πραγματικό Θεό, έβαλαν στη θέση του τα άστρα! Το κτίσμα, δηλαδή το φθαρτό και πεπερασμένο, στη θέση του Αφθάρτου και Απείρου Θεού. Και έτσι δεν καθορίζει πλέον τη ζωή τους ο Θεός, αλλά τα άστρα. Εκεί κατήντησαν! Ενώ τα άστρα δεν μπορούν να επηρεάσουν καθόλου την ανθρώπινη θέληση , την οποία ο Ίδιος ο Κύριος θέλησε να είναι ελεύθερη ακόμη και απέναντι στον Ίδιο!…

… Για το θέμα της αστρολογίας έχω να προσθέσω και το εξής: ότι ο άνθρωπος είναι ελεύθερος , αποδεικνύεται από το μεγάλο αγώνα που γίνεται στην ψυχή κάθε ανθρώπου , όταν έχει να πάρει κάποια απόφαση. Αν ήμασταν αυστηρώς καθορισμένοι , αν εξηρτάτο δηλαδή η θέλησή μας από τα άστρα, δεν θα είχαμε αυτή τη φοβερή διελκυστίνδα κατά τη λήψη αποφάσεων, ούτε τύψεις συνειδήσεως όταν πράττουμε κάτι κακό , κάτι το αμαρτωλό, ούτε επαίνους από τη συνείδησή μας ,όταν πράττουμε κάτι καλό. Το ρομπότ δεν δέχεται ούτε επαίνους, ούτε ψόγους. Το ότι ο άνθρωπος αισθάνεται μέσα του και τον έπαινο και τον ψόγο, είναι απ0όδειξη ότι είναι ελεύθερος. Και ακριβώς ως ελεύθερο τον αντιμετώπισε ο Θεός και έθεσε μπροστά του τις «τιμωρίες» της κολάσεως και τις «αμοιβές» του παραδείσου…

* * *

Μετενσάρκωση

Μανώλης Μελινός: Μιλήσατε προηγουμένως για την μετενσάρκωση. Ποιά είναι η σχέση της με την Αγία Γραφή;

π. Ιωάννης Κωστώφ: Η Αγία Γραφή την απορρίπτει τελείως. Ας θυμηθούμε ένα βασικό χωρίο της προς Εβραίους Επιστολής, το: “Απόκειται τοίς ανθρώποις άπαξ αποθανείν, μετά δε τούτο κρίσις” (9, 27) [Μετάφραση: Και καθ’ όσον μια φορά επιφυλάσσεται στους ανθρώπους να πεθάνουν, έπειτα δε απακολουθεί κρίση και ανταπόδοση κατά τα έργα τους]. Μια φορά θα διχωριστεί η ψυχή απο το σώμα. Εξάλλου όλη η Αγία Γραφή μιλά για την κρίση των ανθώπων, τόσο μετά το θάνατο, όσο και κατά τη Β’ Παρουσία του Κυρίου. Ήδη στη συζήτηση μας αυτή αναφερθήκαμε πολλές φορές στο θέμα της κρίσεως. Η πίστη, όμως, στη μετενσάρκωση οδηγεί τους ανθρώπους στον ηθικό αμοραλισμό: “Κάντε ότι θέλετε. δεν υπάρχει κρίση των πεπραγμένων! Το μόνο που θα λαμβάνει χώραν θα είναι μια εναλλαγή “οχημάτων” για τη ψυχή σας. Σήμερα θα είναι σ’ ένα ανθρώπινο σώμα, αύριο σ’ ένα άλλο, μετά απο εκατό χρόνια θα μπεί σ’ ένα ζώο, ύστερα σε φυτό και πάει λέγοντας… Δεν υπάρχει κανείς που να σας ζητήσει λογαριασμό! Θαυμάσιο κόλπο του διαβόλου για άγρα οπαδών…

Μ.Μ: Θα ξέρετε, βέβαια, ότι πολλοί πάνε να στηρίξουν τη μετενσάρκωση στα λόγια του Κυρίου: “Ηλίας ήδη ήλθε… Τότε συνήκαν οι μαθηταί ότι περί Ιωάννου του Βαπτιστού είπεν αυτοίς” (Ματθ. 17, 12-13). Να, ισχυρίζονται, ο ίδιος ο Κύριος λέει ότι ο Πρόδρομος είναι η μετενσάρκωση του Ηλία.

π.Ι: Ώ, της ανοησίας! Για να λάβει χώραν μετενσάρκωση πρέπει να έχει επέλθει, σύμφωνα με τους οπαδούς της, προηγουμένως θάνατος και η ψυχή να είναι ελεύθερη, χωρίς σώμα δηλαδή, για να μπορέσει να εισέλθει σε καινούργιο. Έ, ο Προφήτης Ηλίας είναι, σύμφωνα με τη Γραφή, ο ένας απο τους δύο ανθρώπους- ο άλλος είναι ο Ενώχ- που δεν έχει πεθάνει! Πώς, λοιπόν, θα γινόταν μετενσάρκωσή του στον Πρόδρομο; Τέτοια μυαλά κουβαλάνε οι αρνητές της πίστεως! Τί σχέση, τώρα, έχουν ο Προφήτης Ηλίας και ο Πρόδρομος; Την ξεκαθαρίζει ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στον πατέρα του Τιμίου Προδρόμου: Ο Ιωάννης θα είναι “εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού”(Λουκ. 1, 17) θα έχει δηλαδή το προφητικό χάρισμα και τη παρρησία του Προφήτη Ηλία. Απλώς αυτό! Τίποτε άλλο!

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Πίστη και Λογική, Εκδόσεις Μανώλης Μελινός, Αθήνα 2002, τηλ. 6978461846

* * *

Η πολυτέλεια στην Εκκλησία

Μ Μ: Πάτερ Ιωάννη, πολλοί νέοι αντιδρούν βλέποντας στις Εκκλησίες βαρύτιμους πολυελαίους και χρυσά άμφια…

π. Ι: Ο π. Επιφάνιος προσεγγίζει το θέμα αυτό ως εξής: Όπως εμείς, όσο φτωχοί κι αν είμαστε, έχουμε κι ένα καλύτερο σερβίτσιο για κάποιο ξένο, το ίδιο και περισσότερο πρέπει να φρονούμε και να πράττουμε για το σπίτι του Θεού, το ναό του. Διότι είναι άσχημο να βάζουμε σε κατώτερη θέση το Θεό από το συνάνθρωπό μας. Πρέπει, λοιπόν, να προσφέρουμε ότι καλύτερο έχουμε για το Θεό και να μην είναι η προσφορά μας δευτέρας διαλογής, όπως του Κάιν.

Μ Μ: Οι νέοι, βέβαια, δίνουν σημασία σ’ αυτά τα οποία βλέπουν…

π. Ι: Ναι, ναι! «Με ρόλεξ και γούνες στους ώμους», όπως λέει κι ένα σατιρικό τραγούδι. Οι ίδιοι νέοι που κατηγορούν για πολυτέλεια την Εκκλησία, ξοδεύουν μόνο για τσιγάρα, περίπου 600 δρχ. ημερησίως και φορούν τις πανάκριβες φίρμες «τρακτερωτών» παπουτσιών των 45. 000 δρχ. Αφήνω τις βραδυνές τους εξόδους στα ταβερνάκια συνήθως, συνήθως πολλές φορές εβδομαδιαίως, όπου πληρώνουν τρεις κεφτέδες ένα χιλιάρικο, καθώς και την κατανάλωση αλκοόλ στην οποία, κατά τις στατιστικές, πρωτεύουμε πανευρωπαϊκώς! Έχουν, λοιπόν, δικαίωμα να κατηγορούν; Εξάλλου, ας μην βλέπουμε μόνο τα φανταχτερά σκεύη και άμφια, αλλά να πηγαίνουμε και σε άσυλα ανιάτων ή στέγες γερόντων τα οποία συντηρεί η Εκκλησία, να πηγαίνουμε να βλέπουμε ανθρώπους οι οποίοι αναλίσκονται κυριολεκτικά μέσα στην Εκκλησία, χωρίς να παίρνουν θεληματικά ούτε ένα μισθό, προσφέροντας το έργο τους για την ανακούφιση του πόνου των συνανθρώπων τους…
Τα πράγματα τα οποία έχει η Εκκλησία, τα χρησιμοποιεί κατά τον καλύτερο τρόπο, χωρίς αυτό να αποκλείει τις εξαιρέσεις. Όπως στο ιατρικό επάγγελμα υπάρχουν καλοί και κακοί γιατροί, στο δικηγορικό κλάδο καλοί και κακοί δικηγόροι, στον εκπαιδευτικό υπάρχουν καλοί και κακοί διδάσκοντες, έτσι και μέσα στην Εκκλησία υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι οι οποίοι έχουν τα ελαττώματά τους. Πώς στον κύκλο των 12 Αποστόλων υπήρχε κάποιος ο οποίος ήταν προδότης; Έτσι ακριβώς και στον κλήρο, μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν σκέπτονται όσο θα έπρεπε την αποστολή τους.

Μ Μ: Το πρόβλημα, όμως, είναι πως αυτοί δεν είναι η εξαίρεση. Εξαίρεση είναι οι καλοί.

π. Ι: Που το ξέρεις; Έχεις, μήπως, στατιστικά στοιχεία; Συνήθως, το κακό είναι φανταχτερό. Ακριβώς επειδή ο Χριστός μας λέει «μη γνώτω η αριστερά σου, τι ποιεί η δεξιά σου» (Ματθ. 6, 3), δηλαδή να κάνεις την ελεημοσύνη σου κρυφά, να κάνεις το καλό κρυφά και να μην βγαίνεις να το διατυμπανίζεις, ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, το καλό είναι κρυφό στην Εκκλησία και αυτό το οποίο βγαίνει στη φόρα και γίνεται σήριαλ στις πρώτες σελίδες και στήλες των εφημερίδων είναι τα αρνητικά. Μην ξεχνάμε: Τα πολύτιμα μέταλλα είναι πάντα κρυμμένα!

Οι νέοι μας πάντως, ως ειλικρινείς που πιστεύω ότι είναι, ας ψάξουν να βρουν τους καλύτερους κληρικούς και να συνδεθούν μαζί τους. Όπως όταν αρρωστήσουμε ψάχνουμε να βρούμε τον καλύτερο γιατρό, όταν θέλουμε να μάθουμε μια ξένη γλώσσα πάμε στον καλύτερο φροντιστή έτσι να κάνουμε και για την ψυχή μας. Και μάλιστα πολύ περισσότερο γι’ αυτήν…

* * *

Αστρική προβολή και θέαση του σώματος

π. Ι.: Πολλές παραθρησκευτικές παραφυάδες μιλούν για την αστρική προβολή, για τα αστρικά σώματα˙ ότι δηλαδή μπορεί κάποιος να βγαίνει από το σώμα του και με το λεγόμενο αστρικό σώμα να πλανάται στο σύμπαν, να πηγαίνει σε άλλους πλανήτες, να κάνει τέτοια ταξίδια και μάλιστα ανέξοδα! Όλα αυτά είναι προϊόντα απίστευτης ανοησίας και συγχύσεως, αλλά όχι μόνο αυτό… Η αστρική προβολή και το αστρικό σώ­μα είναι καθαρά δαιμονικά πράγματα, είναι εμπειρίες τού Διαβόλου. Έχω την εξής περίπτωση: Ήρθε ένας νεαρός, ο οποίος πηγαίνει σε μια από τις παραπάνω οργανώσεις εδώ στην Αθήνα, σ’ ένα «ταξιδιωτικό γρα­φείο», δηλαδή, αστρικών εκδρομών! Εκεί τού είχαν μά­θει —μου τα ‘λεγε ο ίδιος— να κάνει επικλήσεις δαιμόνων (προφανώς αυτοί θα ήταν οι ξεναγοί!) και ταξίδια «με το αστρικό του σώμα». Αυτά τα πράγματα συνδέο­νται άμεσα στις οργανώσεις αυτές και είχε φθάσει στο σημείο να έρχονται απρόσκλητοι οι δαίμονες στο δωμά­τιο του και να τού κάνουν φασαρία και να μη μπορεί να τους διώχνει. Γι’ αυτό ήρθε να ζητήσει την βοήθεια της Εκκλησίας. Ε! Με τέτοια πράγματα που κάνεις, όταν τον Διάβολο τον παίρνεις για οδηγό σου για αστρικά τα­ξίδια με αντίτιμο το χάσιμο της ψυχής σου, πως περιμέ­νεις μετά να ξεμπλέξεις μ’ αυτόν; Θα σου ‘ρχεται απρό­σκλητος!.. Προσοχή, λοιπόν, σ’ αυτά τα πράγματα, αστρικές προβολές κ.τ.τ.. Είναι σατανικά!

* * *

Μ.Μ.: Υπάρχει δόση αλήθειας στα περί φαντασμάτων, ξωτικών, νεραϊδών;

π.Ι.: Και βέβαια. Με την εξής διευκρίνηση, όμως: Όλα αυτά έχουν δαιμονική προέλευση. Δέν πρόκειται γιά ψυχές τεθνεώτων οι οποίες παρουσιάζονται, ενεργούν ή φοβίζουν. Είναι καθαρώς δαιμονικά αυτά τα πράγματα. Οι ψυχές, μετά την έξοδό τους από το σώμα, περνάνε από την μερική Κρίση και κατατάσσονται εκεί όπου και προγεύονται είτε την Κόλαση είτε τον Παράδεισο. Μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία —οπότε και θα είναι η τελική Κρίση— δεν γυρνάνε γύρω από τη γη ώστε να παρουσιάζονται στον ένα και στον άλλο, να τον φοβίζουν ή να του προλέγουν το μέλλον ή δεν ξέρω κι εγώ τί άλλα πράγματα νά κάνουν.