Τα Ίχνη του Θεού

Ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία

Ὁ Ἀναστάσιος Γκιουζέλης γεννήθηκε τό 1981 στήν Ἀθήνα, στή μικρή Προτεσταντική αἵρεσι τῶν “Ἐργατῶν”, ἡ ὁποία ἔχει πολλά ὀνόματα ὅπως “Ἐκκλησία χωρίς Ὄνομα”, “Χριστιανοί”, “Ἡ Ἀλήθεια”, “Χριστιανοί ἄνευ Δόγματος”, “Ὁ Δρόμος τοῦ Θεοῦ”, “Ἀνώνυμοι Χριστιανοί”, “Φίλοι καί Ἐργάτες”, “Ἐκκλησία τῶν Δύο-Δύο”, “Ἐκκλησία τοῦ Jack Carroll”, “Ἀνώνυμη κατ’ Οἶκον Ἐκκλησία”, “Ἐκκλησία τῆς Καινῆς Διαθήκης” καί τουλάχιστον 20 ἀκόμη. Ἱδρύθηκε στήν Ἰρλανδία τό 1897 ἀπ’ τούς William Irvine, Edward Cooney καί Jack Carroll. Γι’ αὐτό, ἐπίσης, εἶναι γνωστοί οἱ ὀπαδοί της καί ὡς “Κουνίτες”(Cooneyites), “Ἰρβινίτες”(Irvinites) καί “Καρρολλίτες”(Carrollites), ἀπ’ τά ὀνόματα τῶν ἱδρυτῶν τους Cooney, Irvine καί Carroll.

Ὥς τό 1997, 16 ἐτῶν, πήγαινε σταθερά στίς συναθροίσεις τῶν “Ἐργατῶν” πιστεύοντας ὅτι αὐτή εἶναι ἡ Ἀλήθεια.

Continue reading “Τα Ίχνη του Θεού”

Μύθοι καί ἀλήθειες γιά τίς Προγαμιαίες Σχέσεις

Νά προsexουμε

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ἐπισημαίνει σέ διάλογο μέ κάποιο νέο: «—Πάτερ, δέν πιστεύω τίποτε. Ἔχει κανένα νόημα τό νά ἐγκρατεύωμαι;

—Ὄχι, παιδί μου. Κανένα ἀπολύτως. Χωρίς τό Θεό ὅλα ἐπιτρέπονται. Ἀλλά δέν μοῦ λές, μέ θεωρεῖς ἀνόητο;

—Ὄχι, βέβαια!

—Ἰδιοτελῆ;

—Κάθε ἄλλο!

—Ἔ, δέν σοῦ περνᾶ ἀπό τό μυαλό ἡ ὑποψία, μιά καί, ὅπως λές, δέν εἶμαι οὔτε ἀνόητος οὔτε ἰδιοτελής, δέν σοῦ μπαίνει, λοιπόν, ἡ ὑποψία μήπως αὐτά τά ὁ­ποῖα πρε­σβεύω καί διδάσκω, συγκεκριμένα γιά τό θέμα τῆς ἁγνότητος, εἶναι ἀληθινά;»(ΥΖ, 142). Ἀκόμα: «Ὁ Θεός εἶναι “ἐγωϊστής”. Μᾶς ζητάει τό πᾶν: “Ὁ φιλῶν πατέρα ἤ μητέρα ὑπέρ ἐμέ οὐκ ἔστι μου ἄξιος…”(Μθ 10,

Continue reading “Μύθοι καί ἀλήθειες γιά τίς Προγαμιαίες Σχέσεις”

Σταυρός, δαιμόνων το τραύμα

Τό δικό μας Holywood

«Σέ κάποιο χωριό γκρέμισε ὁ Ἅγ. Μαρτῖνος τῆς Tours [†397] ἕνα ἀρχαιότατο ἱερό καί στήν συνέχεια καταπιάσθηκε νά κόψη κάποιο πεῦκο, τό ὁποῖο βρισκόταν πολύ κοντά στό τέμενος. Τότε, ὅμως, ὁ ἱερεύς τοῦ τόπου ἐκείνου καί τό ὑπόλοιπο πλῆθος τῶν ἐθνικῶν ἄρχισε νά προβάλλη ἀντίστασι. Καί παρόλο πού προηγουμένως οἱ ἴδιοι ἐκεῖνοι, ἐνόσῳ κατασκαπτόταν τό ἱερό, κατά θεία οἰκονομία εἶχαν μείνει ἥσυχοι, τώρα δέν ἀνέχονταν νά κοπῆ τό δένδρο. Αὐτός ἄρχισε μέ ζῆλο νά τούς νουθετῆ πώς δέν μπορεῖ νά ὑπάρχη τίποτε τό θρησκευτικό σέ μία ρίζα. Νά ἀκολουθήσουν μᾶλλον τό Θεό, τόν Ὁποῖο καί ὁ ἴδιος ὑπηρετοῦσε. Ἐκεῖνο τό δένδρο ἔπρεπε νά κοπῆ, γιατί σέ δαίμονα ἦταν ἀφιερωμένο.

—Ἐάν ἐσύ ἔχης καθόλου παρρησία πρός τό Θεό σου,

Continue reading “Σταυρός, δαιμόνων το τραύμα”

Ανασκευή του Ευαγγελίου του Ιούδα

ΠΕΡΙ ΒΙΒΛΟΥ

Στό κάθε ἄλλο παρά χριστιανικό βιβλίο Κόλαση, Παράδεισος καί Νιρβάνα τοῦ Ηans-Christian Ηuf, γράφει ὁ Ιngo Ηermann: «Δέν ὑπάρχει κανένα κείμενο ἀρχαίων συγγραφέων, τοῦ ὁποίου τό χρονικό διάστημα μεταξύ τῆς συγγραφῆς του καί τοῦ παλαιότερου, ὁλοκληρωμένα διασωθέντος, χειρογράφου του νά εἶναι μικρότερο ἀπ᾽ ὅ,τι στήν Καινή Διαθήκη. Στήν Αἰνειάδα τοῦ Βιργιλίου μεσολαβοῦν 400 χρόνια μεταξύ τοῦ παλαιότερου χειρογράφου καί τοῦ χαμένου αὐθεντικοῦ, στά κείμενα τοῦ Πλάτωνα 1.300 καί τοῦ Ὁμήρου 1.800 χρόνια»(σ., 135).

Οἱ Κώδικες Ρ64/Ρ67 τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ματθαίου, πού εἶχαν τοποθετηθῆ ἀρχικά στό τέλος τοῦ 3ου ἤ στίς ἀρχές τοῦ 4ου αἰ., τοποθετήθηκαν τό 1953 γύρω στό 180 μ.Χ. καί τό 1994 γύρω στό 66 μ.Χ.».

Ὁ Π. Τρεμπέλας γράφει: «Ὑποστηρίχθηκε ἀπ᾽ τό Ηarnack [πού κάθε ἄλλο παρά πιστός Χριστιανός μπορεῖ νά χαρακτηρισθῆ,

Continue reading “Ανασκευή του Ευαγγελίου του Ιούδα”