Λόγια του Pascal

«Ἄν ὑποτάξουμε τά πάντα στό Λόγο, ἡ θρησκεία μας δέν θά διατηρήση τίποτε τό μυστηριῶδες καί τό ὑπερφυσικό. Ἄν πλήξουμε τίς ἀρχές τοῦ Λόγου, ἡ θρησκεία μας θ’ ἀποβῆ παράλογη καί γελοία»(Blaise Pascal, Σκέψεις, ἐκδ. Καστανιώτη, Ἀθήνα 2002, 13).

«… στό πνεῦμα διά τῶν λογισμων καί στήν καρδιά διά τῆς χάριτος»(Blaise Pascal, Σκέψεις, ἐκδ. Καστανιώτη, Ἀθήνα 2002, 15).

«Ἡ γνῶσι {τοῦ ἀνθρώπου} περί τοῦ Θεοῦ χωρίς τήν ταυτόχρονη γνῶσι τῆς δικῆς του ἀθλιότητος προκαλεῖ τήν ἀλαζονεία. Ἡ γνῶσι τῆς ἀθλιότητός του χωρίς τή γνῶσι τοῦ Θεοῦ προκαλεῖ τήν ἀπελπισία. Ἡ γνῶσι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τό μέσο, ἐπειδή ἐκεῖ ἀπαντᾶμε καί τό Θεό καί τήν ἀθλιότητά μας»(Blaise Pascal, Σκέψεις, ἐκδ. Καστανιώτη, Ἀθήνα 2002, 31).

«Πῶς ἄραγε κι ἕνας χωλός δέν μᾶς ἐξοργίζει,

Continue reading “Λόγια του Pascal”