Οι θλίψεις και ο όφελός τους

Ἡ ζωή μας στόν πλανήτη αὐτό, μετά τό Προπατορικό Ἁμάρτημα, εἶναι μιά ζωή δακρύων, πόνου καί, τέλος, θανάτου, παρά τήν ὕπαρξι καί εὐτυχισμένων στιγμῶν. «Ἡ εὐτυχία μέ τή δυστυχία σ᾽ ἕνα ἕλκηθρο ταξιδεύουν»(Ρωσική Παροιμία). Τά δύο συναισθήματα, χαρά καί λύπη, εἶναι ἀχώριστα. «Ἔρχονται πάντα μαζί, κι ὅταν τό ἕνα κάθεται μόνο του δίπλα σου στό τραπέζι, θυμήσου ὅτι τό ἄλλο κοιμᾶται στό κρεββάτι σου». Παράλληλα μέ τή δυστυχία πιστεύουμε σ᾽ ἕνα Θεό ἀγάπης, συμπόνιας καί συγχωρητικότητος. Πῶς συμβιβάζονται αὐτές οἱ δύο πραγματικότητες; Πολλά δυνατά μυαλά, ἀνά τούς αἰῶνες, ἀσχολήθηκαν μέ τό γρίφο αὐτό καί συνεισέφεραν, ἀνάλογα μέ τά πιστεύω τους, στήν προσέγγισι λύσεώς του. Οἱ ἄπιστοι διακήρυξαν τήν ἀνυπαρξία τοῦ Θεοῦ, μιᾶς καί ὑπάρχει τό κακό. Οἱ πιστοί,

Continue reading “Οι θλίψεις και ο όφελός τους”

Το όργωμα των δοκιμασιών και ο θερισμός τους

Ὁ Θεός ἐπεμβαίνει καί σώζει, δείχνοντας τήν παντοδυναμία Του: τό Νῶε, τό Λώτ, τούς Νινευΐτες, τή Ρούθ. Βλ. καί: «Καί εἰ μή ἐκολοβώθησαν (: λιγόστευαν) αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἄν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διά δέ τούς ἐκλεκτούς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι»(Μθ 24, 22)· «Καί καθώς προείρηκεν Ἡσαΐας, εἰ μή Κύριος Σαβαώθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα (: ἄν δέν μᾶς ἄφηνε ἀπογόνους), ὡς Σόδομα ἄν ἐγενήθημεν καί ὡς Γόμορρα ἄν ὡμοιώθημεν»(Ρμ 9, 29).

Δέν τό κάνει, ὅμως, πάντοτε. Πολλές φορές ἀφήνει τόν ἄνθρωπο νά δείξη τό αὐτεξούσιό του μέσα σέ δοκιμασίες. Καί μήν ξεχνᾶμε: Ὁ Θεός μᾶς πειράζει γιά νά στερεώση τήν πίστι μας. Ὁ διάβολος γιά νά τήν καταστρέψη.

Ἐπισημαίνει ὁ Ἅγ. Ἐφραίμ ὁ Σύρος: «Στήν παροῦσα ζωή,

Continue reading “Το όργωμα των δοκιμασιών και ο θερισμός τους”